Pattaya per tandem

Zegening in Wat SothornHet fietsavontuur is inmiddels in volle gang. De afgelopen twee weken zijn werkelijk voorbij gevlogen! Zoals ik in mijn vorige bericht al schreef, heb ik de eerste dagen doorgebracht bij de familie van Fha in Chachoengsao. Het bleek al snel dat ik niet de enige was die daar had aangeklopt voor een bed & breakfast; er verbleven nog eens 4 andere vrijwilligers waarmee we een hele dag op excursie zijn gegaan. Het hoogtepunt was een bezoek aan de imposante Sothorn tempel (Wat Sothornwararamworaviharn) waar ik van een monnik de eerste zegening ontving voor een behouden reis.

Na twee dagen Chachoensao kon de eerste etappe beginnen: een bescheiden 55 kilometer naar het zuidelijker gelegen Chon Buri. Via mijn bericht op Thailandblog.nl was ik in contact gekomen met Henk en Kai die samen al bijna 10 jaar in Chonburi wonen en mij hartelijk een vol pension in hun huisje hadden aangeboden. De tandem had ik natuurlijk in Nederland al goed ingereden maar ik kan je verzekeren, de omstandigheden thuis zijn werkelijk kinderspel vergeleken met de situatie in Thailand. Ik heb haast onafgebroken het gevoel de hoofdrol in een actiefilm te spelen.

Als eerste is er de temperatuur. Midden op de dag is het met gemak 35 graden en hoewel je door het fietsen een aangenaam briesje produceert, drijft mijn inmiddels kreeftrode lichaam zo ongeveer weg als ik voor het stoplicht sta. Ik loop ongeveer 1 op 2. 1 uur fietsen op 2 liter water. Naast veel drinken, op tijd vertrekken en de juiste kleding is de hitte nog wel te verslaan. Lastiger te voorzien zijn hier de wegen. De eerste tocht volgde nagenoeg continu de highway, een soort kruising tussen provinciale weg en snelweg. Je wordt toch een stukje trotser op de Nederlandse wegen als je de algehele staat van deze Thaise vluchtstroken ziet.

Roosters met gevaarlijk brede sleuvenEigenlijk ben je nooit zeker of de strook die je kiest er even later ook nog is. Rijstroken hebben met name bij bruggen en opritten nog eens de neiging spontaan op houden te bestaan met als gevolg dat je bijna spontaan een ongewenste bijrijder hebt. Blijft een rijstrook toch beschikbaar, dan blijven onverwachte kuilen en gaten een volgend gevaar. Op dunne fietsbanden zijn de wegen hier sowieso niet echt berekend, iets dat verder wordt bevestigd door de frequent geplaatste roosters waarvan de sleuven vaak breder zijn dan een gemiddelde fietsband. Verder vergroten rondzwervende stukken vuil agressieve zwerfhonden het avontuur op de weg. Of ik dit allemaal wel leuk vind? Nou en of! Ik zal je zeggen waarom.

Het zijn vooral de mensen die je hier versteld doen staan. Vaak kreeg ik de vraag of het fietsen voor mij wel veilig is, zeker na bovenstaand verhaal. Ik kan nu zeggen, voor mij zeer zeker maar die Thai, die doen zichzelf nog eens wat aan! Voor goed vermaak zitten ze graag op de eerste rij. Neem een Hollander in een opvallend pakje op een bamboe tandem, die trekt de aandacht dus wel heel gemakkelijk van de weg! Het is onvoorstelbaar in welke bochten mijn mede weggebruikers zich wringen om bevestigend naar me te zwaaien, me te fotograferen maar vooral hun bijrijders te wijzen op mijn aanwezigheid. En ik, ik geniet net zo goed van hen. Iedere glimlach krijgt een dik exemplaar van me terug. En ook de taferelen die ik tegenkom zijn een genot om te aanschouwen. Zo kwam ik al een huis op wielen tegen, een truck vol dansende tieners op een open truck met snoeiharde muziek en heb ik zo ongeveer de gehele Ikea catalogus op kleine scooters voor bij zien komen.

Eenmaal in Pattaya heb ik me de eerste dagen tussen het toeristenpubliek gemengd om na alle vooroordelen een eigen mening over dit populaire oord te vormen. Als je wilt horen dat je mooi bent, hoe ontluikend de realiteit ook maar mag zijn, kom naar Pattaya! De gemiddelde bezoeker is grijs, gebolbuikt en voorzien van een Thais vocabulair dat rijkt tot aan de bar van het hotel. Niets mis mee, al oogt het gewoon niet zo lekker naast jonge Thaise dames die doorgaans ook nog eens het toppunt van verveling uitstralen. Ik gun een ieder zijn plezier maar werd tijdens twee projectbezoeken wel keihard geconfronteerd met de gevolgen van dit vertier.

Vrijwilliger Timo fietste mee vanuit The Pattaya OrphanageIn The Pattaya Orphanage worden weeskinderen opgevangen waarvan het overgrote deel overduidelijk verwekt is door Westerlingen. De kinderen worden vaak te vondeling gelegd uit angst voor sociale veroordelingen of omdat er simpelweg geen geld is voor de opvoeding. Vrijwilliger Timo is werd zijn allereerste levensjaren opgevoed in het weeshuis waarna hij geadopteerd werd in Duitsland. Hij vertelt me dat het vrijwilligerswerk hem de unieke kans geeft om hulp terug te geven die hij eerder in zijn leven hier gekregen heeft. Er worden veel kinderen op jonge leeftijd geadopteerd aan overwegend Westerse koppels maar er zijn ook kinderen die in het weeshuis blijven tot ze begin 20 zijn. Het streven is dan ook om iedereen zo goed mogelijk op te leiden en pas te ontslaan zodra men op eigen benen kan staan. Alleen met hulp en donaties van buitenaf is The Pattaya Orpanage in staat de weeskinderen op te vangen, te voeden en gepast onderwijs te bieden.

Bezoek aan een van de scholen waarin Openaid participeertDe tweede organisatie die ik in Pattaya bezocht heb is Openaid. Deze Australische club maakt zich sterk in de strijd tegen mensenhandel en het commercieel uitbuiten van overwegend jonge meisjes. Naast een ritje op de fiets met vrijwilliger Krit hebben de vrijwilligers van deze organisatie me verschillende activiteiten op project sites laten zien. Daarbij kwam zowel het preventief bestrijden als het achteraf ondersteunen van kwetsbaren aan bod. Het preventief bestrijden gebeurt in nauwe samenwerking met lokale dorpen en scholen. De basis is daarbij altijd het op lange termijn voeren van een dialoog met belanghebbenden om tot initiatieven te komen die met name jonge meisjes een sterkere positie geeft. Vrouwelijke vrijwilligers van Openaid geven voorlichting aan jonge meisjes over hun lichaam, rechten en manieren om een goed inkomen te verwerven ver buiten de prostitutie. Ook treden ze in dialoog met de ouders die een dominante rol spelen in het aansturen van hun kinderen. Kennisoverdracht in een duurzaam dialoog heeft de hoogste prioriteit. Daarnaast ondersteunt Openaid bij het ontwikkelen van projecten die kinderen de kans geven om op praktische wijze een vak te leren. Zo zijn er met hulp van Openaid onder andere vistanks, kweek-kassen voor groenten en een paddenstoelen-cel gebouwd. Deze middelen zorgen niet alleen voor kwalitatief voedsel en een gedegen bron van inkomsten, het geeft de kinderen bovenal een gevoel van trots en vertrouwen.

Souvenirs gemaakt door de bewoners van de sloppenwijk voor enige bron van inkomstenEen andere plek die we hebben bezocht heeft ongekende indruk op me gemaakt. Dit betreft een slobbenwijk waar ongewenste kinderen letterlijk gedumpt worden en onder erbarmelijke omstandigheden opgroeien. Ze staan bloot aan geweld, drugs- en drankmisbruik en kinderprostitutie. Mede door de drugsproblemen is het opzetten van constructieve hulp in dit soort gebieden enorm lastig. Er worden geregeld goederen zoals kleding gedoneerd maar deze worden veelvuldig verkocht op de markt om aan drugs te kunnen komen. Met de hulp van Openaid worden bewoners geholpen bij het vervaardigen van zelfgemaakte souvenirs die hen een inkomen verschaffen maar ook hierbij loert het gevaar dat het geld aan de verkeerde zaken wordt besteed. Er zou meer aandacht van de overheid moeten uitgaan naar het onderbrengen van kansarmen in een veiligere omgeving om dit probleem structureel aan te pakken.

Na mijn bezoeken aan deze projecten fietste ik met een heel ander gevoel door de straten van Pattaya. De ongekende bouwzucht voor nog meer hotels en resorts rukt in rap tempo op richting het zuiden en helaas groeit de kinderprostitutie nog net zo hard mee. Mijn fietsrit met Krit van Openaid zou daarom eigenlijk verplicht moeten zijn voor alle bezoekers aan deze stad.

Inmiddels ben ik gearriveerd in Bangkok. Ik bezoek hier de fietsbeurs BIKE FEST, loop mee met Freedom to Walk en ga me de komende week zowel fysiek als mentaal voorbereiden op de Marathon die zaterdagnacht 16 November plaatsvindt. Als laatste update wil ik jullie niet onthouden dat ik in Bangkok een hooggeëerd bijrijder op de fiets heb gehad. Samen met de Nederlandse Ambassadeur Joan Boer hebben we enkele blokken door Bangkok gefietst! Mijn fietsavontuur heeft mede hierdoor de aandacht getrokken van verschillende Thaise media. Ik ben de hartelijke medewerkers van de ambassade dan ook zeer dankbaar voor hun enthousiaste medewerking. To be continued!

Ambassadeur Joan Boer voor zijn woning bij de ambassade

Help mee
Al met een kleine bijdrage kun jij de goede doelen steunen die ik tijdens mijn reis bezoek. Help me een handje mee!

2 Comments On “Pattaya per tandem”

  1. Erg leuk om je zo te volgen. Zolang het enthousiasme van deze blog afspat zou ik zeggen, blijf vooral doorfietsen! Benieuwd naar de volgende update. Ayo!

    • Hi Thomas,
      ben je al in de buurt van stad Nakhon Ratchasima? Mocht je op zoek zijn naar eten en eventueel onderdak laat maar even weten op mijn email.
      Groeten,
      Rob

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>