Bijzondere ontmoetingen

De fiets gaat mee de bus in alsof het niets is, 'we can do, no pob-blem sir!'Als ik de laatste weken ergens achter gekomen ben dan is het wel dat het reizen per tandem een hele nieuwe wereld opent. Je komt op minder toeristische plaatsen en met een vriendelijke instelling is contact met locals ook zo gelegd. En dan zijn er nog de bijzondere situaties waar de fiets me soms spontaan in brengt. In Laos heb ik het reizen per fiets afgewisseld met reizen per bus. Wat doe je dan met je tandem? Nou die gaat hier in Laos mee alsof het niets is, ‘we can do, no pob-blem sir!’

Het bezoeken van projecten heb ik in Laos afgewisseld met het genieten van een korte vakantie. Het gaf me uitgebreid de ruimte om nieuwe mensen te leren kennen. Dat het reizen per fiets je een land heel anders laat beleven is voor mij inmiddels een feit. Gecombineerd met mijn eigen karakter levert het soms ook bijzondere situaties op. In deze update een verzameling bijzondere ontmoetingen die ik hoofdzakelijk dank aan de fiets, verrassend, soms onthullend, altijd onvergetelijk.

Een spectaculair begin van de reeks ontmoetingen voltrok zich op de Thaise Highway. Een grootscheepse politiecontrole werpt zich als een barricade op de weg. Als onschuldige fietstoerist heb ik daarvan niets te vrezen, dacht ik. Ietwat ongemakkelijk glimlach ik naar de politiebeamte bij het passeren, lachend knikt hij vriendelijk terug. Uit het het Thaise gebrabbel dat volgt vang ik enkel ‘farang farang’ en ‘mai jud’ op. ‘Buitenlander’ en ‘niet stoppen’, instinctief begin ik direct toch maar een tandje harder te trappen. Net als ik bedenk wat fietsen zo toch zorgeloos is hoor ik een sirene en zie zwaarlichten in m’n spiegel. Met veel show stopt de politiewagen terwijl ik denk oké, ik weet niet waarvoor maar volgns mij ben ik er bij! Dan gaat het raampje open en volgt het bevel: ‘can we make a picture? Picture of your bike?’

Spontaan gezelschap in PakseVan Oost-Thailand voerde de weg naar zuid Laos, de stad Paksé was het eerste aan de beurt. Net als anders fiets ik ook hier mooi aan het toeristencentrum voorbij. Ik ontdek al snel een leuke wijk aan het water en zoek er een betaalbaar guesthouse bij. De avond nadert dus zonder omkleden zoek ik snel de kade weer op. Aldaar een hele reeks barretjes, allemaal met even mooi uitzicht op de ondergaande zon. Ik zet me eenzaam aan een tafeltje neer maar al snel wordt ik door twee Japanse vriendinnen uitgenodigd aan hun tafel waar de verjaardag van weer een andere Laotiaanse kennis wordt gevierd. De jarige blijkt een medewerkster van Village Focus International en al snel is een afspraak om een stuk te fietsen op de tandem gemaakt. De avond vult zich met gezellige gesprekken en er is eten, drinken en lokale muziek in overvloed. Naast de uitnodiging van de vrijwilligster behoort ook een uitnodiging van de Japanners voor kerstavond tot het resultaat.
De nieuwe vrienden uit PakseDe volgende ochtend ontbijt. Een lokaal tentje in wat ik dan al noem: mijn wijk. De Laotiaanse jongen naast me merkt op: ‘hey man, nice bike!’ Na een korte toelichting van vraag ik wat hij heeft besteld, ‘rice soup and it’s good! You want to share this table?’ Na een aangenaam gesprek zit ik nog geen half uur later bij hem in de auto en rijd hij me van hot naar her. Of ik die zaterdagmiddag al plannen had want hij gaat met vrienden naar het zuiden. Tegen een privéretourtje 4000 Islands zeg ik geen nee en nog datzelfde weekend maak ik het allemaal mee, inclusief een uitgebreide lunch bij kennissen thuis. Het leuke van zo’n reis met locals is dat het je naast interessante informatie ook zo ongeveer alle toeristenproblematiek bespaard. Nergens afdingen, geen overbodig gezaag. Het is dan wel wat minder avontuurlijk maar god wat reis ik zo graag!

De gevloerde JapannersOp kerstavond doe ik het Japanse hotel aan waarvoor ik door de twee Japanse ben genodigd. Aan de hand van een door hen zelfgetekende route sta ik er in no time op de stoep. Wat ik aantref is wel grappig, rond een laag tafeltje zit het gezelschap op de vloer. Bekende kerstmuziek uit de speakers en de glazen gevuld met bier. Als ik twee Japanse heren -gehuld in kerstmannenpak- van het bier zie drinken, laat ik me verleiden tot een weetje waarmee ik ze maar al te graag plaag: ‘Aziaten kunnen niet goed tegen alcohol door hun aangepaste spijsvertering’. Als reactie volgt protest en de verwachte proef op de som. We drinken wat glazen leeg en niet lang daarna krijg ik alsnog gelijk: beide heren gaan gevloerd de kerstavond uit!

De omgeving van Vangvieng verkennen met local Son, natuurlijk op de fiets!Na mijn trip naar de 4000 eilanden trek ik nog een aantal avonden op met dezelfde groep. Zoals dat gaat sluiten er ook weer anderen aan waarvan een persoon met een bijzonder leuke baan. Son blijkt een toeristengids, een fietsende welteverstaan. Een uitnodiging om mij op wat van haar vrije dagen rond te leiden sla ik natuurlijk niet af, uiteindelijk reis ik door naar Vientiane en spreek daar met haar af. Van daaruit besluit ze me een aantal dagen Vangvieng laten zien. Dagen die ik, zo blijkt later, ook daar weer op geheel eigen wijze beleef.

Vers geplukte kip!Vangvieng zal bij de meeste backpackers draaien om het ‘tuben’, het in een rubberband (en in doorgaans beschonken toestand) met een groepje afdrijven op de rivier. Het hoogtepunt van mijn verblijf was echter een geheel andere activiteit, kroegentocht local style! Son kent in VangVieng, eigenlijk ook maar een dorpje, zowat iedereen. Bij aankomst vroeg in de middag zitten we dan ook zo binnen bij een lokale familie. Het menu: kippensoep met cannabis en – zoals dat gaat in Laos – een biertje in hand! Van het feit dat niet alleen de groenten in de soep die dag vers geplukt zijn volgt al snel bewijs, de vrouw des huizes laat een versgeplukte kip boven tafel bungelen. Het wordt steeds gekker, zeker als ook de karaokeset tevoorschijn komt die overduidelijk werkt als een feestelijke magneet. Vangvieng is een dorpje dat ik om deze bijzondere lokale ervaring niet snel meer vergeet.

Na Vangvieng heb ik nog een tijdje zonder fiets gereisd. Ook dan kom je gemakkelijk leuke mensen tegen maar je merkt ook meteen dat het gaat om een andere stroom. Vragen als ‘Where are you from’ en ‘Where are you going’ maken dan weer deel uit van het dagelijkse patroon. Hoewel niet minder leuk ben ik blij als ik na wat weken busreizen weer op de fiets zit. De eerste bijzondere ontmoetingen zijn al snel een feit.

Lekker bordje varkensvlees besteld, wat ik kreeg waren de ingewandenIk heb in Laos gefietst over route 13 die voert van Pakse naar Vientiane. Ontmoetingen uiten zich dan echt op zeer lokaal vlak. Door het soms tijden lang uitblijven van bebouwing is het dan slapen waar het zich aanbiedt en eten wat de pot schaft. Zodoende heb ik al heel wat bijzondere maaltjes voor de kiezen gehad, van nauwelijks thuis te brengen groenten tot gebakken varkensingewanden, maar dat blijkt zoals altijd pas na het bestellen, achteraf.

Wel heeft dat avondeten me ook nog een keer op een andere manier doen huiveren. Door drie op het eerste gezicht nette heren werd ik – als bijna gebruikelijk- met mijn bijzondere fiets gecomplimenteerd. Of ik bij hen wilde aanschuiven, wat ik nooit zomasr afsla op mijn beurt. Er werd volop eten besteld en een nadere analyse op hun uiterlijk leerde mij: deze Vietnamezen hebben geld! Lederen kleding, dure tassen, zilveren ringen en telefoons in het allerlaatste model. In lijn met de verwachting ging alles, ook na tegenbod, op hun kosten. Pas bij de handreiking bij het afscheid viel het kwartje goed en zag ik in een flits een pistool onder de broeksriem. Een etentje met de locale maffia hoort er dus ook bij!

Tandem op weg van Vientiane naar Thakhek Ontmoetingen zijn er ook met de natuur. Wind door de haren, zon op de kop en alle tijd om te genieten van wilde landschappen om me heen. In plaats van duf, krampachtig en plakkerig na een dag opgesloten in een bus, voel ik me na een dag fietsen verzadigd en voldaan. Je hebt op de weg in Laos vooral ook ontmoetingen met dieren die hier gewoon los lopen op de weg! Je kunt nog zo’n grote vrachtwagen rijden of nog zo’ indrukwekkend mooie fiets, de buffalo’s zijn meedogenloos en maken plaats voor niets.

Om af te sluiten nog een ontmoeting die tot een bijzondere uitnodiging heeft geleid. Via een vrijwilliger die haar verhaal deelde op mijn fiets, ben ik uitgenodigd een heuse Laotiaanse bruiloft bij te wonen, iets dat voor maart dit jaar ook nog in Thailand op het programma staat. Zo weet ik in ieder geval wat ik kan verwachten, mocht ik onverhoopt nog eens tegen mijn droomvrouw aan fietsen. Maar dit voorbeeld laat vooral weer eens zien hoe makkelijk de tandem me bij bijzondere ontmoetingen brengt.

Voor de komende weken staan er weer veel projectbezoeken op het programma. Lees als eerste de verslagen en volg mijn reis via Facebook, Twitter en Instagram. De afgelegde route kun je hier bekijken. Naast het vestigen van de aandacht op goede doelen, is het ook de bedoeling een flink bedrag bij elkaar te fietsen om nieuw beddengoed voor de Aidstempel in Lopburi te kunnen doneren. Neem een kijkje op de sponsorpagina om te zien hoe jij kunt helpen!

2 Comments On “Bijzondere ontmoetingen”

  1. Geraldine-Stena Line

    Hi Thomas,
    Het is bijzonder om je verhaal en avonturen te lezen en te merken wat voor deuren er allemaal open gaan doordat je op zo’n aparte manier reist. Of eigenlijk is de fiets voor ons heel normaal, maar voor grote delen in de wereld niet. Leuk om je ervaringen te lezen tijdens de reis van je leven! Het Oranje Trophy avontuur gaat ook over twee maanden beginnen, je kunt ons volgende via http://www.facebook.com/teamwbe
    Enjoy your days there! Groeten Geraldine (Stena Line)

  2. Dit maak jemee als je de tijd neemt om ergens te zijn, je komt ‘vanzelf’ overal en het verrijkt je! Tenminste als je er voor openstaat en terug kunt geven, want dat kost ook energie. Is het energiepotje nog niet op? Well done Thomas, and enrich and enjoy!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>